Kandydoza – epidemia naszych czasów

Kandydozę, zwaną także drożdżycą, wywołują grzyby Candida albicans – drobnoustroje, które należą do naturalnej flory bakteryjnej. Niewielka ich ilość jest stale obecna w organizmie i zwykle nie ma to żadnych konsekwencji dla naszego zdrowia. Nadmierny i niebezpieczny rozwój grzybów następuje dopiero wtedy, gdy organizmowi zaczyna brakować odporności.

Główne przyczyny osłabienia odporności to: stres, pigułki antykoncepcyjne, hormony, sterydy, otyłość, cukrzyca, chemioterapia. Do rozwoju kandydozy prowadzi również spożywanie nadmiernej ilości cukru (drożdże odżywiają się cukrem), antybiotykoterapia, zakwaszające jedzenie i picie słodkich napojów gazowanych, konserwanty w produktach, spożywanie fast foodów, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, niedobór witamin (zwłaszcza z grupy B).

W trakcie wzrostu i namnażania drożdży powstaje zmutowana forma grzybów Candida, które rozrastają się w grzybnie, wydalają toksyny i mocne kwasy. Korzenie grzybów z pomocą kwasów przerastają przez śluzówkę przewodu pokarmowego. Prowadzi to do powstania zespołu nieszczelnych jelit, w czego efekcie do krwiobiegu zaczynają przenikać substancje toksyczne i cząstki niestrawionego pokarmu. Bakterie drożdży rozprzestrzeniają się po różnych narządach, a nawet przenikają do mózgu. W wielu przypadkach drożdżyca powoduję powstanie chorób autoimmunologicznych: reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), chorobę Hashimoto, stwardzenie rozsiane, chorobę Parkinsona, łuszczycę, cukrzycę. Nadmiar drożdży wywołuje także alergie i nowotwory.

Oznaki i symptomy kandydozy

Powstawanie gazów w jelitach, wzdęcia. nerwica, depresja, drażliwość, zła pamięć, ciągłe zmęczenie, ogólne osłabienie, zapalenie pochwy, grzybica, zapalenie jamy ustnej, wysypki, wysypka w pachwinach, grzybica stóp i paznokci. Stale zapchany nos, przewlekły katar, alergia, biały osad na języku, zgaga, zaparcia lub rozwolnienia, swędzenie odbytu, częste przeziębienia, trądzik, sucha skóra, łuszczyca, niepokój, lęk, trwoga. Częste oddawanie moczu, nietrzymanie moczu. Trudności ze schudnięciem . lmpotencja u mężczyzn, obniżenie libido u kobiet.


Co powoduje namnażanie drożdży

Przede wszystkim spożywanie cukru i słodyczy, a także miodu (wyjątkiem jest pochodzący ze sprawdzonego źródła, niepoddawany nagrzewaniu i bez dodatku cukru), słodkich owoców (arbuzy, banany, gruszki i in.), serów żółtych i pleśniowych, mleka i wyrobów mlecznych, chleba drożdżowego, bułek oraz picie: piwa, wina, szampana, likierów, słodkich napojów gazowanych, słodkich soków.

Przy kandydozie zaleca się unikać spożywania: serów, octu i wyrobów z octem, majonezu, musztardy, keczupu (z wyjątkiem przygotowanego z sokiem cytryny), chleba drożdżowego i wyrobów z pszenicy, skrobi ziemniaczanej, białego ryżu, ziemniaków i gotowanej marchwi (jedynie w ograniczonej ilości, jako dodatek do zupy), fast foodów. zupek w proszku, konserw, wędlin.

Co można spożywać?

Produkty białkowe (przy warzywach strączkowych, jak groch czy fasola, aby uniknąć wzdęć, należy je przed przygotowaniem zamoczyć na pół godziny w gorącej wodzie z dodatkiem łyżeczki sody oczyszczonej), tłuszcze (masło naturalne, masło ghee, olej z oliwek, olej lniany, rzepakowy, słonecznikowy, z pestek winogron), węglowodany (brokuły, kalafior, brukselkę. ogórki świeże i kiszone, kapustę – również kiszoną, selera, cukinię, fasolkę szparagową, szparagi, szpinak, rzodkiewkę, sałatę, szczypiorek, czosnek, cebulę), owoce kwaśne (cytryny i grejpfruty, kiwi, wiśnie, owoce jagodowe – porzeczki czarne i czerwone), chleb żytni albo orkiszowy, chleb bez drożdży na zakwasie, makarony orkiszowe. A także wyroby z mąki żytniej, owsianej, gryczanej, kasze: jęczmienna, gryczaną, jaglaną, płatki owsiane, ryż brązowy, orzechy, migdały, pestki z dyni i słonecznika, mleko: migdałowe, kokosowe, ryżowe, sojowe (z soi wolnej od GMO), przyprawy bez konserwantów i glutaminianu sodu oraz cukry takie jak ksylitol (zabija grzyby) czy stewia. Dobrze pić wodę alkaliczną i wodę żywą (woda jest żywa w ciągu 12 godzin po rozmrożeniu).

Grzyb Candida wchodzi w skład flory bakteryjnej jelit, dlatego walka z nim czasami trwa kilka miesięcy. Walka ta będzie przegrana bez ścisłego przestrzegania diety, odkwaszania i oczyszczenia organizmu, przyjmowania dobrych probiotyków, prebiotyków i synbiotyków (nie giną w żołądku i przenikają do jelita grubego), brania naturalnych (nie syntetycznych) witamin i mikronutrientów.

 

 

Lek. med. Ludmiła Frąckowiak - lekarz medycyny, nutricjolog, homeopata, specjalista medycyny naturalnej i bioenergoterapeuta.

 

 

 

 

Zostaw swój komentarz:
  • 4
    Shares